個人檔案★｡ ° ｡ M ๐ R e T h a n ...相片部落格清單更多  |  工具 說明 |
|
★｡ ° ｡ M ๐ R e T h a n M e ?｡ ° ｡ ★© ค วา ม เหงา * ที่ ว่า ง ปล่า ว * ~ ⓛⓞⓥⓔ ｡ ° ｡☆ 11月19日 สนทนา..A : พี่คิดว่ารักคืออะไรเหรอ
B : มันคือความว่างเปล่าและเจ็บปวด
A : แต่ทำไมคนเรายังอยากจะพบเจอมันนักนะ
B : ไม่รู้สิ...
ในวันนี้ไม่รู้จริงๆ..
อาจะเป็นเพราะ..เธอแค่เหงาใจ
เมื่ออยู่ใลก้จึงจะเผลอไป..เท่านั้น
ไม่ได้คิด...ว่าจะรักนานเท่านาน
ฉันก็แค่ฝันไปข้างเดียว
ชักจะหนาวแล้วแหะ
เฮ้อ... ~ 11月2日 ลอยกระทงผมเกลียดเทศกาลทุกอย่างที่ต้องมีงานเวลากลางคืน หรือต้องไปเป็นคู่
มันคือเทศกาลที่ไปคนเดียวไม่ได้นั่นเอง
เพื่อนๆ อยู่กับแฟน หมด
รู้สึกแย่..
เสียเงินทองไม่ตาย หากจะหามันคงไม่สาย
แต่ถ้าเสียเธอไปจะตาย และหัวใจล่มสลาย
คงคิดถึงคำนึงแต่เขา อยากให้เขานั้นมีแต่เรา
สุขที่ไหนมาแลกไม่เอา
โดนทิ้งเมื่อไรต้องเฉาตาย.ทั้งเป็นน
ฉันพรุ่งนี้ฉันคงจะทนไม่ได้นาน
หัวใจคงจะโดนธาตุไฟรักเผาแหลกราญ
คงไหม้..เจียนตาย..ทั้งเป็น
ถ่ายรูปมาเยอะเกิ๊น ลงไม่ทัน ไว้จะเอามาอวดทีละนิดนะ
นอนไหม้ เกรียม ตายทั้งเป็น...
แด่ความโดดเดี่ยวและคำว่าส่วนเกิน
ถึงฉันได้แต่ยืนมอง.. มองเธอจากที่ไกล
ไม่อาจจะยืน..เคียง ยืนอยู่ในหัวใจ
10月26日 ...................ในสิ่งนึงที่คิดมาตลอด คนเราชอบคิดว่าตัวเองฉลาด ตัวเองรู้ ทั้งที่ไม่สามารถบอกได้เลย ว่าที่รู้หน่ะมันถูกหรือผิด คิดกันไปว่าถูกเสมอ บางทีสิ่งที่รู้มาอาจจะเป็นสิ่งที่ผิดก็ได้
แต่ก็อวดรู้กันไป
คิดอย่างนั้น คิดอย่างนี้
ได้แค่คิด ทำอะไรก็ผิดไปซะหมด
บางทีการเกิดแบบผิดบท แบบนี้
อาจจะเป็นที่ที่ใครบางคนกำหนดขึ้นเพื่ออีกคนนึงก็ได้
แต่เคยคิดไหม๊ ว่าทำไมต้องเป็นเรา ??
..
10月25日 เดินทางเคยมั้ยที่บางทีเรารู้สึกว่า ควรจะทำอย่างนั้นอย่างนี้
แน่นอนสินะ ว่ามันต้องเคย
แล้วก็เป็นปกติที่บางทีจะรู้สึกว่าเราเป็นส่วนเกิน..
จะบอกว่าส่วนเกินมันคงดูเลวร้ายไป
บางที เราคิดว่าเราไม่ควรจะมา ณ ที่นั้น
ไม่ควรจะยืนอยู่ตรงนี้เลย
ฉันมีเงินเป็นล้าน เพราะอะไรยังร้อนลน
ยังคงสับสนข้างใน
ทุกคนรู้จักฉัน ทุกคนมองและยิ้มให้
แล้วทำไม ?? ยังเหงา
ยังต้องการ มีอะไรอีกหรือเรา
ถ้ามันจะดีกว่านี้หรือเปล่า
อีกนานมั้ย ต้องวนเวียนสักเท่าไร
แล้วฉันจึงจะรู้... ว่าอยู่ที่สิ่งใด
อยู่ที่ตรงไหน แค่มีอะไรที่เป็นคำตอบ
ต้องเหนื่อยอีกนานไหม
ต้องโด่งดังแค่ไหน..
ฉันได้ยินคำหวาน
ทุกถ้อยคำที่ชื่นชม...
ก็ยังมีความขื่นขมในใจ
ต่อจากนี้... ต้องวนเวียนสักเท่าไร
แล้วฉันจึง..จะพบ
ว่าอยู่ที่สิ่งใด อยู่ที่ตรงไหน
จะมีอะไรที่เป็นคำตอบ
ต้องเหนื่อยอีกนานมั้ย
ต้องโด่งดังแค่ไหน ??
... ในเวลาเช้าที่ฉันลืมตา
เพื่อลุกไปไขว่ขว้าสิ่งนั้น
ในชีวิตนี้อีกนาน
จะมีอีกนานมั้ย ??
"ที่ตามหา"
หลายสิ่งในความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นได้เสมอ
สิ่งที่เคยคิดฝัน ไม่เป็นอย่างนั้นเสมอไป
ทุกอย่างดำเนินไปช้าๆ ไม่เคยหยุดเลย..
ที่ที่ไม่ควรอยู่ มันก็ไม่น่าไปอยู่หรอก
ถึงจะฝืนอะไรไปแค่ไหน
บางครั้งอาจเป็นแค่การหลอกตัวเองไปเท่านั้น
...
:)
ไม่มีอะไรแน่นอนในโลกใบแคบๆ นี้..
เฮ้อ...
10月16日 สายลม... เด๋วมันก็ผ่านพ้น เด๋วไม่นานก็จาง.. เด๋วมันก็มีนานไป.. ท้อไปก็เท่านั้น ท้อ..ทำไม มายิ้มให้มันจะดีไหม๊ ที่จะมีกระใจทักทายกัน วันที่ทุกข์ใจจะมาเมื่อไหร่ก็เมื่อนั้น วันที่สำคัญคือวันที่ฉันเข้าใจ.. ใจดีไม่ท้อ...พอจะทานไว้ มันก็ไม่เท่าไหร่.. อย่าท้อ....ใจ อีกไม่นานสายลมก็พัดผ่าน มันดูเป็นการให้กำลังใจ ลองฟังๆ ดู ได้ยินเสียงเพลงนี้ จากในห้วงความคิดนึง ระหว่างประชุม ออกมาเลยมานึกเรื่องราวได้เขียน ช่วงนี้อะไรๆ ก็ดูจะนิ่งสงบ เหมือนลมสงบมาก่อนพายุ แต่คงไม่มีพายุอะไรมาหรอก.. หยิบยกประเด็นบางอย่างมา ได้ยินประโยคดีๆจากหนัง มาหลายๆประโยค เล่าเท่าที่นึกได้แล้วกันเนอะ คนเราถ้าเป็นแฟนกัน แล้วไม่มีเวลาให้กัน จะคบกันทำไม ?? เป็นคำถามที่ดี ถ้าเราเป็นแฟนใครก็อยากให้อะไรดีๆ กับเขาเสมอ ผมนึกเสมอว่าอย่านึกว่าสิ่งที่ทำเป็นสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเรา แต่เราไม่เคยถามเลย ว่า มันเป็นสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเค้ารึเปล่า.. ยังดูเป็นวังวนคำถามที่ไม่เข้าใจ อีกอันนึง ก็รู้ว่าจะไปอยู่แล้ว ยังจะคิดจะคบกันไปทำไม ถ้าเป็นแบบนี้... เป็นเพื่อนกันดีกว่า บางคนทนอยู่กับตัวเอง และความเหงาไม่ได้ แต่บางครั้ง การมีอยู่ แม้จะห่างไกล ก็คุ้มแก่การอยู่ คิดเหมือนกันหรือเปล่า บางทีผมเคยคิดว่า คนเราไม่จำเป็นต้องอยู่ใกล้กันตลอด แต่มีเวลาให้กัน บ้างบางครั้ง ก็รู้สึกดีแล้ว แต่มองไปมา กลายเป็นเราคิดไปเองคนเดียว มันก็ย้อนไปถึงอะไรที่กล่าวไปตอนแรกแหละ คิดว่าสิ่งที่ให้เป็นสิ่งที่ดีที่สุดแล้ว แต่สำหรับเค้า อาจจะไม่ได้ดีที่สุดเลย... เฮ้อ.. พักถอนหายใจ จริงๆ สองประโยคมันก็คล้ายกันแหละเนอะ เพียงแต่มันเป็นส่วนนึงของบทสนทนาเอง อย่าทิ้งกันไปได้ไหม... เธอรู้ฉันอยู่ไม่ไหว โลกคงแตกสลายนาทีที่ไม่เหลือเธอ คนที่รักที่สุด คนที่รักเสมอ หมดชีวิตที่เห็นเมื่อใดก็เป็นของเธอ.. อย่าไปจากตรงนี้.. อย่าไปจากคนนี้ ชั้นกลัว.. ชั้นกลัวพรุ่งนี้ จะไม่มีแรง...หายใจ แดน !!
ไม่มีคำบรรยาย เพลงเพราะดี ลองฟังกันดู หุหุ ^^" การที่คิดว่าสิ่งนี้มันดีที่สุด เยี่ยมที่สุด มากที่สุดสำหรับเราแล้ว แต่สำหรับอีกฝั่ง อาจจะเป็นแค่ 1% ของที่เค้าต้องการ หรือ อาจจะแค่ 0.01 ของเค้าเท่านั้นเอง :) มีอีกหลายอย่างที่ไม่ได้เอ่ยถึง ไม่ใช่เพราะอะไรหรอก แค่นึกไม่ออก ช่วงนี้ ตื้อ ตัน เบลอ ร่างกายต้องการทะเล จริงๆ... แด่..กรุงเทพ.. เมืองที่มีคนเหงามากกว่าเสาไฟฟ้า.. ถ้ามีแฟน แล้วเค้าไม่ที่จะมาทานข้าวกับเรา ไม่มีเวลาไปไหนมาไหนด้วยกันเลย แล้วจะมีไปทำไมวะ ??
10月15日 คำตอบเดิมไม่เคยคิดหาคำตอบ
เดิมไม่เคยอยากรู้ที่มา..
ยามไม่มีผู้ใด..คอยปลอบเข้าสักวัน...
ยามเมื่อลมฟ้าฝันแปรเปลี่ยน
โนผู้คนทำร้ายข้างเคียง
เธอเป็นลมที่พัดลมาเยี่ยมและปลอบใจ...
ไม่รุ้ทำไมอินกับเพลงนี้
แต่อินมากๆ เลย
1.03 ยังไม่นอน
เฮ้อ
การหายใจแรงๆ เป็นเหมือนการผ่อนคล้าย
ปล. บางคำถามก็ต้องการคำตอบสมอ 10月11日 111212...
ช่วงนี้โดนฝนบ่อยมาก
ฝนแอร์..
น่างง กันไป
บางทีการเดินระหว่างทางเดินคนเดียว
อาจจะมีค่ามาก
เราจะได้สังเกตุเห็นสิ่งต่างๆ มากมาย
วันนี้พรุ่งนี้ หรือเมื่อวาน
การมองดูสิ่งรอบๆ เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับผมเสมอ
วันนี้ผมนั่งมองดูคนใช้ชีวิตเรื่อยไปตามประสา
เราอาจจะกลับมานึกถึงตัวเองมากขึ้น
มันดูเป็นปกติที่เราจะต้องนึกถึงตัวเองก่อนสิ่งใด
แต่ไม่เสมอไป
บางที การที่นึกถึงตัวคนอื่นมากกว่าตัวเอง
ก็เป็นเรื่องไม่บังเอิญ หรือจงใจจากตัวเรา
แม้การทำอะไรนั้นจะดูขัดกับความคิด และคิดเห็นของคนรอบข้าง
เราอาจจะกำลังฝืนสิ่งต่างๆมากมาย
แต่ไม่เสมอไปซะทีเดียวหรอกที่จะเลือกหยุดมันลง
บางทีการเดินไป
อาจจะเป็นทางแก้ที่ดีสำหรับตัวเองและคนรอบๆ หรือแม้กระทั่งอีกฝ่าย
แต่การเดินหนีไม่สามารถแก้ไขปัญหาได้ทุกครั้ง
ผมค้นพบว่า
บางทีการที่เรากลับมานั่งคิดทบทวนตัวเอง
ไม่ใช่เรื่องดีสำหรับตัวผมเลย
เรากลับทำให้คิดมากกว่าเดิม
นึกมากกว่าเดิม
ทำอะไรไม่เหมือนเดิม
สมมุติว่า
สองวันที่แล้วผมยังยิ้ม
แต่มะวานผมอาจจะเฉยๆ
วันนี้คงจะหน้าบึ้ง
อารมมันช่างแปรปรวนดุจอากาศ
ตอนเช้าแสงแดดแผดเผาแทบตาย
ตอนบ่ายมาฝนชะโลมหน้าซะไม่เหลือความแห้งเหือดของตอนเช้า
สิ่งบางสิ่งที่คิดว่าดีแล้ว ใช่แล้ว มันถูกแล้ว
อาจจะกลับกลายเป็นอื่นได้ในชั่ววิเดียวจริงๆ
การใช้เวลาไปโดยไร้จุดหมาย
อาจจะดูเหมือนการโรยทรายลงไปในมหาสมุทร
ไม่รุ้ว่าทรายจะโดนพัดไปทางไหน
ไปยังไง
บางทีมันอาจจะต่ำไปจนสุดใต้ขอบโลกก็เป็นได้
ไม่มีใครห้ามความคิดได้
ตัวผมเองก็ห้ามให้คิดถึงบางคนไม่ได้
แต่ทุกอย่างเหมือนมันจะดำเนินเรื่องราวของมันไปเรื่อยๆ
ผมคงต้องปล่อยให้มันเป็นไปตามสภาพ
อาจจะยิ้มให้มัน
หรือไม่ยิ้ม..
เราพูดไม่ได้หรอก
เพราะในใจเรายังมีน้ำตา* หยดลงมาเสมออยู่
:)
แกล้งยิ้ม.. ให้รู้ว่าไม่เศร้า
จากเป็นคนที่เธอรัก ในวันนี้ต้องเป็นคนที่ถูกลืม...
โดนใจเพลงเน้วุ๊ย |
|
|||||||
|
|
